foto6

Kendimi çekmek istiyorum, her şeyi bir anda bırakıp gitmek gerektiğini hissediyorum, geçmişimle yüzleşemiyorum. Korkuyorum, benim olan anılarıma dahi sarılmak istediğimi söyleyemiyorum. Kimsesiz gibi her şeyin ortasında, yapayalnız kalmanın verdiği zorunlulukla, kendimi dinlemekten başka bir çözüm yolu bulamıyorum, yalnızlığımı terk edemiyorum. Her an ona ihtiyacım olabilirmiş gibi, onu ceketimin iç cebinde saklıyorum.

Oysa yalnızlığın annesi noksanlıktır, bense sürekli var olan bir şeyin eksikliğini çekiyorum. Yalnızlığımda benden sıkılmış olacak ki, yanına hasreti istiyor, sürekli konuşuyor. Ki ben de yalnızlığıma dert yanmak onunla konuşmak isterdim. İnsanlığa ayak uydurmaya çalıştığım bu aralar kendimle konuşmak yakışık almazdı insanlık kuralları açısından

Tags:
Paylaş
0 Yorum

Bir Cevap Bırakın

© 2021 Yazokur. Sizin için sevgiyle hazırlandı. MacroTurk

İletişim

Sizlere daha iyi hizmet edebilmek için bize mail gönderebilirsiniz.

Gönderiliyor
error: İçerik Korumalı

Kullanıcı Bilgileriniz İle Oturum Açın

veya    

Bilgilerinizi Unuttunuzmu?

Create Account