ee-1

Anne!
Duyuyor musun davul çalıyor?
Oysa hayat;

Anılarımızı, an’larımızı çalıyor…

Anne ,

Ramazan geldi biliyorum…
Ama hala masum kardeşlerim ölüyor,

Öldürülüyor

İftar sofralarından ceset kokuları geliyor

Sokaklarda kimsesiz ,

Sahipsiz çocuklar kol gezerken

Evlerde dağıtılan  dijital sevgiler  

Gönülleri heba ediyor…

Anne yüreğim kanıyor,
Çocuklar öldükçe,

Hor görüldükçe

Anne ve babaları öldürüldükçe

Hislerimiz  sömürüldükçe…
Hiç yemek yiyesim gelmiyor

Sahi oruç ne idi anne?

Açlık ne idi
Yalnızca yemek yiyerek mi doyardı insan?
Ruhun açlığı nasıl doyardı?

Sorsam,
Cevap verir misin anne?
Merhamet hangi sinelerde öksüz, yetim kaldı?
Vicdanlarda ki öfke ne ile beslendi anne?

 İnsanlığa  yalvarmak istiyorum
Kinlerini, öfkelerini, hasetlerini  beslemesinler

Biriktirmesinler kederleri ,
Ben küçücük yüreğimle
Bütün oyuncaklarımı, şekerlerimi, harçlığımı  vermeye
Bir daha hiç yemek seçmemeye
Hatta sıcakların tüm kavuruculuğuna

Baharın gelgit karmaşasında

Güneşin soğukluğuna rağmen

Ramazanı ihya etmeye varım anne
Yeter ki  artık

Çocuklar hiç  ağlamasın

Ağlatılmasın anne!..

Betül Güler

Tags:
Paylaş
5 Yorum
  1. Sofuoglu 6 ay önce

    Yüreğimizin kaynayan yarası kimsesiz çocuklarımız .Yüreğine sağlık . Emine abla senin de sesine yüreğine sağlık

  2. Yazar
    spesifik 6 ay önce

    Ablacım sesine, yüreğine sağlık
    seslendirmeyle daha anlamlı olmuş

  3. Ayfer karademir 6 ay önce

    😭😭😭😭😭😭

  4. Elif Arıcı 6 ay önce

    Çocuklara ağlamak değil gülmek yakışır

  5. Elif Arıcı 6 ay önce

    👏👏👏👏

Bir Cevap Bırakın

© 2021 Yazokur. Sizin için sevgiyle hazırlandı. MacroTurk

İletişim

Sizlere daha iyi hizmet edebilmek için bize mail gönderebilirsiniz.

Gönderiliyor
error: İçerik Korumalı

Kullanıcı Bilgileriniz İle Oturum Açın

veya    

Bilgilerinizi Unuttunuzmu?

Create Account