20220205_224622_0000

Bir çığlık attım!

Karanlığın ardından.

Sanki ölümün acı sesi…

Birden evlerin lambaları yandı,

O acımdan attığım o çıglıktan.

 

Bir Çığlık attım, o acıdan,

Bilemesin o acıdan.

Yaradana yalvaracakken,

Bir kula yalvardım.

O acıdan…

 

Gece çöker.

Yine o acılarımla,

beklerim karanlıkta.

Kırık dökük bir evde,

Beklerim o acıyla, çığlık ata ata,

Beklerim o acımla bir adam.

Ama karanlık adam.

 

Onun elinde bir torba, o torbada ilacımı bekleyim bekleyim.

Ya yarını, ya ölümümü…

 

Beklerken;

Ya yarını, ya ölümü

O kırık dökük evin penceresinden,

Evlerin balkonuna bakarım.

 

Her akşam;

O acıyla, o sızıyla beklerken karanlık adamı 

Onlar yaşıyor. 

Şu bataklığa düşmeden önce kurduğum

 o hayalimi…

 

O gülen çocuklar o çocuklar gülünce;

Anne ve babanın sevincini bende, kurmuştum daha önce.

Şu bataklığa düşmeden önce.

 

Bir çığlık attım, Bir çığlık!

Ama sessiz bir çığlık.

Çocuklar korkmasın.

O kayan yıldızları seyretsinler diye, 

Sessiz bir çığlık attım.

Ama sessiz bir çığlık.

 

Kapattım ellerimle o ağzımı.

Öyle bekledim…

Ya karanlık adamın gelmesini,

Yada ölümü bekledim.

 

Bir hayalim vardı,

O son gördüğüm aile tablosu,

İşte işte;

O kayan yıldızları izleyen o aile,

Sanki bataklığa düşmeden önce kurduğum.

O hayal, sanki canlanıyor karşımda.

Tags:
Paylaş
0 Yorum

Bir Cevap Bırakın

© 2022 Yazokur. Sizin için sevgiyle hazırlandı. MacroTurk

İletişim

Sizlere daha iyi hizmet edebilmek için bize mail gönderebilirsiniz.

Gönderiliyor
error: İçerik Korumalı

Kullanıcı Bilgileriniz İle Oturum Açın

veya    

Bilgilerinizi Unuttunuzmu?

Create Account